Kategoria: Literatura faktu

Lepsi od Pana Boga. Reportaże z Polski Ludowej — Janusz Rolicki

Jak najlepiej poznać czasy, w których się nie żyło? Źródła historyczne mówią głównie o ważnych wydarzeń i wielkich osobistościach. Jak więc poznać życie przeciętnego człowieka? Najlepiej sięgnąć po kroniki, ogłoszenia drobne (sic!) lub reportaże. Janusz Rolnicki w zbiorze tekstów, które cudem uniknęły cenzury, przedstawia wyrazisty obraz codzienności w PRL-u. W książce „Lepsi od Pana Boga.

Sendlerowa. W ukryciu — Anna Krystyna Bikont

Czasy II wojny światowej to najgorszy dla Polski okres w XX wieku, a przede wszystkim dla polskich Żydów. Getta, wywózka do obozów zagłady, poniżenie i okropna śmierć to tylko niektóre z cierpień, które dotknęły ten naród. Na szczęście byli ludzie, którzy pomimo okrutnych kar ratowali innych, nawet z narażeniem własnego życia. Jedną z takich bohaterek

Zastrzelić, zadźgać i otruć czyli historia morderstwa — Jonathan J. Moore

Można by rzec, że historia morderstwa jest tak stara, jak historia ludzkości. Plemiona walczyły ze sobą właściwie odkąd powstały. Jednak czym innym jest walka w celu zdobycia terenu czy pożywienia, a czym innym zaplanowane skrytobójstwo powodowane chęcią władzy, sławy, czy zwyczajnym szaleństwem. Jonathan J. Moore w swojej książce „Zastrzelić, zadźgać i otruć czyli historia morderstwa”przedstawia najciekawsze

Sztywniak. Osobliwe życie nieboszczyków — Mary Roach

Zazwyczaj, gdy umiera człowiek, jego ciało jest grzebane. Niektórzy chowają zwłoki w ziemi, inni je kremują, ale zazwyczaj wszystko ma podobny przebieg. Gdy rodzina dowiaduje się o śmierci, następuje przygotowanie zmarłego do pogrzebu, ceremonia pochówku, a w późniejszym czasie wykonanie nagrobka. Jednak są ciała, które nie przechodzą całej tej ścieżki, a zamiast tego udają się

Dziennik kata — John Ellis

Czy ofiara może wzbudzać pozytywne emocje w kacie? Jak wyglądają ostatnie chwile skazańca? Czy wieszany czuje ból? O czym się myśli pozbawiając człowieka życia? Odpowiedzi na te pytania możecie znaleźć, czytając „Dziennik kata” Johna Ellisa. John Ellis sprawował urząd głównego kata w Wielkiej Brytanii przez prawie ćwierć wieku. Wieszał głośnych morderców, kobietę-szpiega, ale także ludzi,

Czarnobyl. Instrukcje przetrwania — Kate Brown

W wyniku szeregu niedopatrzeń, ludzkich błędów i nieszczęśliwych zbiegów okoliczności w nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku doszło do wybuchu reaktora w elektrowni atomowej w Czarnobylu. Po pierwszej eksplozji liczniki Geigera w elektrowni pokazały odczyt poza zakresem. Żadna z pracujących tam osób nie wiedziała, jaką dawkę promieniowania przyjmuje. Pożar ogromnych grafitowych bloków w czwartym reaktorze

Spowiedź polskiego kata — Jerzy Andrzejczak

Kara śmierci jest bardzo kontrowersyjna. Ma zarówno swoich zagorzałych zwolenników, jak i bezkompromisowych przeciwników. Z jednej strony niebezpiecznych i szczególnie bestialskich przestępców powinno się traktować, jak najsurowiej, ale z drugiej strony zdarzają się też pomyłki wymiaru sprawiedliwości, a w tym przypadku wyrok, z oczywistych względów, jest nieodwracalny. W Polsce karę śmierci wykonywano do 1988 roku,

Takie układy — Teresa Torańska

Z twórczością Teresy Torańskiej zapoznałam się na studiach dziennikarskich i muszę przyznać, że jej rzeczowe, bezstronne wywiady z komunistycznymi działaczami, zebrane w tom zatytułowany „Oni”, zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Czytając tę lekturę, poczułam dopiero, czym jest prawdziwy, dziennikarski warsztat. Gdy dowiedziałam się, że właśnie zostały wydane jej stare reportaże z początków kariery, nie mogłam

Długi taniec za kurtyną. Pół wieku Armii Radzieckiej w Polsce — Grzegorz Szymanik, Julia Wizowska

Gdy Armia Radziecka weszła do Polski w 1945 roku, nikt nie podejrzewał, że pozostanie w naszym kraju tak długo. Rosyjskie wojska stacjonowały u nas aż do 1993 roku. Prawie pięćdziesiąt lat ich obecności wpłynęło nie tylko na mieszkających w okolicach garnizonów Polaków, ale i na samych żołnierzy. Dowiedziawszy się, że znani i nagradzani reporterzy, czyli

Tajemnice wydarte zmarłym — Emily Craig

Praca patologa sądowego w serialach wygląda idealnie. Lekarz dostaje świetnie zachowane zwłoki, rozkrawa je, wyciąga organy, waży, mierzy, bada i… bang! Już wie, co było przyczyną śmierci. Rzeczywistość okazuje się zupełnie inna. Badanie zwłok, a czasami samych szczątków, to żmudny, niezwykle skomplikowany i wieloetapowy proces. Zaczęło się od dziecięcej fascynacji odnalezionymi na brzegu rzeki kośćmi jelenia.