Kategoria: Literatura piękna

Święto ognia — Jakub Małecki

Jakub Małecki to według mnie jeden z najlepszych współczesnych polskich pisarzy. Jego siłą są nietypowi, ciekawie skonstruowani bohaterowie i doskonale oddawane zwykłe, ludzkie emocje.  Tym razem autor postanowił zabrać czytelników do świata młodej niepełnosprawnej kobiety.   Jej mały świat Nastka urodziła się z porażeniem mózgowym. Wychowuje ją tata, który ma dla niej ogromne pokłady miłości,

Wielka samotność — Kristin Hannah

Alaska to największy, a zarazem najmniej zaludniony stan w USA. Kraina o niezwykłym bogactwie złóż naturalnych, ale też trudna do życia. Mroźna zima trwa tam dziewięć miesięcy, a temperatura potrafi spaść do -50 stopni. Spora część terenu jest niezamieszkała i trudno dostępna, a w każdej chwili można zostać zaatakowanym przez dzikie zwierzęta, szczególnie przez niebezpieczne

Gdyby Nina wiedziała — Dawid Grosman

Relacje rodzinne bywają bardzo skomplikowane. Gdy do tego dochodzi żal dzieci do rodziców, skrywane przez lata tajemnice i poczucie odrzucenia mogą się zrodzić narastające konflikty, których nie da się już naprawić. Gili, jako dorosła kobieta nie ma potrzeby utrzymywania kontaktu ze swoją matką Niną. Nina też nie odczuwała chęci budowania więzi ze swoją rodzicielką Werą.

Sielanki — George Saunders

Nie przepadam za opowiadaniami, zdecydowanie wolę powieści niż krótkie formy, ale gdy usłyszałam, że w Polsce zostaną wydane „Sielanki”, zbiór George’a Saundersa, wiedziałam, że będę musiała go przeczytać. Tego autora miałam okazję poznać już jakiś czas temu dzięki rewelacyjnemu „Lincolnowi w Bardo” i tak mnie urzekła jego pełna realizmu magicznego proza, że i tym razem

Była sobie rzeka — Diane Setterfield

Czasem — choć przyznaję, bardzo rzadko — zdarza mi się sięgnąć po dany tytuł dla pięknej okładki. Gdy zobaczyłam książkę „Była sobie rzeka” Diane Setterfield, stwierdziłam, że muszę ją przeczytać, mimo że kompletnie nie wiedziałam, o czym jest ta historia. Poszłam na żywioł, licząc, że treść będzie równie piękna jak oprawa. I się nie pomyliłam.

Grace i Grace — Margaret Atwood

Margaret Atwood chyba najbardziej rozpoznawalna jest dzięki futurystycznej dystopii o zniewoleniu kobiet, czyli zekranizowanej „Opowieści Podręcznej”.  Należy jednak pamiętać, że jest to pisarka wielokrotnie wyróżniana prestiżowymi nagrodami literackimi, m.in. Nagrodą Bookera,  a często mówi się o niej też w kontekście Literackiej Nagrody Nobla. Warto więc znać także inne jej dzieła. W swojej twórczości Atwood często dotyka

Horyzont — Jakub Małecki

Stres pourazowy żołnierzy powracających z wojny jest tematem, o którym nadal za mało się mówi. Część mężczyzn i kobiet, którzy trafiają do domów z linii frontu, nie potrafi poradzić sobie z wojenną traumą — nawiedzają ich koszmary we śnie i na jawie, zwykłe stuknięcie może sprawić nagły wyrzut adrenaliny, a relacje z niewykazującymi zrozumienia przyjaciółmi

Zaraz będzie po wszystkim — Grzegorz Uzdański

„Starość nie udała się Panu Bogu” — to stwierdzenie często możemy usłyszeć od seniorów. I ciężko się temu dziwić. Osoby starsze nie mają lekkiego życia. Zaczynają im doskwierać choroby, których wcześniej nie mieli, czują się coraz gorzej i coraz częściej przychodzą im do głowy myśli, że ich życie dobiega końca. Część seniorów nie jest w

Czyż nie dobija się koni? — Horace McCoy

Lata temu, gdy byłam jeszcze uczącą się w liceum nastolatką, wraz z wycieczką klasową, wybrałam się do teatru na doskonałe przedstawienie o maratonie tanecznym. Wówczas spektakl zrobił na mnie piorunujące wrażenie i zapadł na długo w pamięć. Teraz postanowiłam przeczytać pierwowzór, czyli „Czyż nie dobija się koni?” Horace’a McCoya. Hollywood, lata 30. XX wieku. Czasy