Kategoria: Recenzje

27 śmierci Toby’ego Obeda — Joanna Gierak-Onoszko

Kanada. Kraina mlekiem i miodem płynąca. Czyżby? To kraj kontrastów, w którym z jednej strony spotyka się szczęśliwych, dobrze sytuowanych ludzi, a z drugiej są ci połamani, wołający o pomoc, błagający o słowo „przepraszam“, chcący je usłyszeć przed śmiercią. Reportaż Joanny Gierak-Onoszko boli. I to bardzo. Po przeczytaniu „27 śmierci Toby’ego Obeda” rozsypałam się na

Pionierki Internetu — Claire L. Evans

Świat programistów jest obecnie zdominowany przez mężczyzn. Wprawdzie w drugiej dekadzie XXI wieku kobiety coraz częściej wybierają zawody związane z kodowaniem i rozwojem różnego rodzaju platform internetowych, ale nadal te zawody uznaje się za męskie. Czy wiecie, że kobiety odegrały ogromną rolę w rozwoju Internetu i komputeryzacji? Być może, gdyby nie one wszystko dzisiaj wyglądałoby

Srebrne skrzydła — Camilla Läckberg

Zraniona kobieta potrafi być niezwykle uparta. Może znaleźć milion sposobów na skuteczną zemstę. Niejeden mężczyzna już się o tym przekonał na własnej skórze! Camilla Läckberg, znana autorka skandynawskich kryminałów, powraca z najnowszą książką „Srebrne skrzydła”. Jest to kontynuacja „Złotej Klatki”, czyli nowej serii o Faye. Faye rozwija skrzydła w swojej świetnie prosperującej firmie kosmetycznej „Revenge”.

Cyberpunk. Odrodzenie — Andrzej Ziemiański

Andrzej Ziemiański to rozpoznawalny twórca w polskiej literaturze fantasy. Jego cykl o księżniczce Achai, mimo że budzi wiele kontrowersji i zyskuje skrajne opinie, uznaje się za jeden z najbardziej kasowych w tym gatunku. Teraz, na rynku wydawniczym, pojawiła się nowa książka tego autora, która diametralnie różni się od jego poprzednich powieści. W tomie „Cyberpunk. Odrodzenie”

Prawo krwi — Tess Gerritsen

Bardzo lubię ambitną, wymagającą myślenia literaturę, ale od czasu do czasu potrzebuję czegoś lekkiego, totalnie odprężającego, czegoś, co po prostu szybko się czyta. Wtedy sięgam po kryminały, thrillery lub młodzieżówki. Tym razem trafiło na „Prawo krwi” Tess Gerritsen. Podczas tajnej misji w Wietnamie ulega katastrofie niewielki samolot. Na pokładzie znajdował się tajemniczy pasażer z pewną

Olive powraca — Elizabeth Strout

Znacie powiedzenie, że ktoś widzi źdźbło w oku bliźniego, a belki w swoim nie dostrzega? Mówi się tak o osobach, które zwracają uwagę na drobne wady lub problemy innych ludzi, nie dostrzegając swoich przywar. Złośliwa, zgryźliwa, apodyktyczna, szorstka i nieprzystępna — taka jest właśnie Olive Kitteridge. Ta stara nauczycielka uwielbia wtykać nos w nieswoje sprawy

Olive Kitteridge — Elizabeth Strout

Kojarzycie wszędobylskie starsze kobiety, które obserwują Was zza zasłonki okna? To te, które, gdy odejdziecie kilka kroków dalej, będą rozsiewać plotki na Wasz temat. Takie osoby z pewnością potrafią uprzykrzyć życie, ale niewielu z nas zastanawia się nad podłożem tego frustrującego zachowania, które może być wynikiem samotności, życiowych zawodów lub zwyczajnej potrzeby obcowania z drugim

52 książki — wyzwanie zrealizowane przed czasem!

Znacie wyzwanie „Przeczytaj 52 książki”? Polega ono na przeczytaniu 52 tomów w ciągu roku, co daje jedną pozycję tygodniowo. Mnie się udało zrealizować ten cel już z końcem lipca, więc postanowiłam podzielić się z Wami tym, co do tej pory przeczytałam. Niektóre z książek również zrecenzowałam, dlatego przy części tytułów znajdziecie odnośniki do moich opinii.

Ballada ptaków i węży — Suzanne Collins

Trylogia „Igrzysk Śmierci” Suzanne Collins jest jedną z najbardziej lubianych przeze mnie młodzieżowych dystopii. Autorka miała oryginalny pomysł na stworzenie świata po wojnie, w którym ludzie z Kapitolu (stolicy) dyktują warunki buntowniczym dystryktom (regionom). Aby zapobiec rebelii i pokazać, kto dzierży władzę, co roku organizują mordercze Głodowe Igrzyska, w których dzieci mordują się nawzajem na

Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet — Karolina Bednarz

Japońskie kobiety dotąd kojarzyły mi się z kilkoma rzeczami — kimonami, tradycyjnym parzeniem herbaty, ikebaną, wieczną młodością, dziewczęcym urokiem oraz skromnością. Po przeczytaniu reportażu Karoliny Bednarz, będą mi się kojarzyć również z nieszczęściem i zniewoleniem. „Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet” to głęboko poruszający obraz życia w jednym z najbardziej rozwiniętych krajów Azji. Niestety pod